Buona Pasqua

Ik zit met licht verbrande armen in de tuin. De zon schijnt volop en om de hoek klinken de stemmen van mijn hostfamilie en hun vrienden. We hebben gebarbecued en van de biertap wordt door iedereen dankbaar gebruik gemaakt. In de tuin hangt de geur van gebraad vlees, zon en sigarettenrook. De geur van de zomer, ook al is het pas net lente.

Gister heb ik mijn moeder, broertje en schoonzus weer op het vliegveld afgezet. Ze waren een weekend in ‘mijn’ Bologna en ik heb een heel fijn weekend gehad. Het weer was bovenverwachting goed, we hebben gelachen, gewandeld en heerlijk gegeten. Het was fijn om na twee maanden weer herenigd te zijn.

Ik haalde ze als verrassing op van het vliegveld en toen kon ons weekend samen beginnen. Vrijdag wandelden we de San Luca af. We gingen met het treintje omhoog en hadden prachtig uitzicht op de stad en het Bolognese voetbalstadion. ‘s Avonds hadden we aperitivo achter de Twee Torens en luidden we Dustian’s verjaardag in. Op zaterdag was hij echt jarig en bezochten we 1001 kerkjes. Italië was al in Paasstemming. Met de bus gingen we naar Castel Maggiore en daar had de jarige Job sjans van een 80-jarige Italiaanse dame. Ze vond dat hij best even haar enorme paaseieren vast kon houden. We hebben er enorm om moeten lachen. Op zondag relaxten we in een warm zonnetje in het park. Hun weekend Bologna zat er alweer bijna op. Ik vond het fijn ze even een weekend te laten proeven van het Italiaanse leven. Zondagmiddag bracht ik ze weer naar het vliegveld. Het voelt gek om ze dan weer gedag te zeggen. Mama zie ik over een ruime maand weer, maar broer en schoonzus pas als ik eind juli weer naar huis kom.

Ik ben hier nu twee maanden, wat betekent dat ik al ruim op een derde ben van mijn grote avontuur. Ondanks dat er moeilijke dagen tussen zitten die voorbij lijken te kruipen, vliegt de tijd echt enorm. Ik heb voor mijn gevoel al zoveel geleerd en gedaan. Ik voel me minder angstig en denk veel na over wat ik wil wanneer ik weer in Amsterdam ben. Ik durf dingen te doen die ik normaal gesproken nooit zou durven.

Afgelopen zaterdag was er een Madonna feestje in de Cassero, het LGBT-center van Bologna. Als je me een klein beetje kent, weet je dat ik van Madonna hou. Ik wilde dus heel graag naar dit feestje. Mijn familie is niet zo dol op The Queen of Pop, dus die kreeg ik zo gek niet om me te vergezellen naar een feestje in een homoclub. Dus ik hees mezelf in mijn Madonna-shirt en ging alleen.

Poor is the man whose pleasures depend on the permission of another.

⁃ Madonna Ciccone

Voor de deur belde ik met mijn vriendin, het was volle maan en we kletsten. Ik zat op een stenen trappetje en rookte een sigaret. Heel even voelde het alsof mijn leven niet van mij was. Alsof ik een hoofdrolspeelster was in een romantische komedie. Ik was al lichtelijk aangeschoten van de prosecco en limoncello en zou binnen no-time een feestje binnenwandelen en voor het eerst van mijn leven alleen uitgaan. Daphne en ik hingen op en toen ging ik naar binnen.

Ik heb werkelijk waar de avond van mijn leven gehad. Ik heb gedanst en gezongen. Ik heb onbenullige praatjes gemaakt met wildvreemden en dronk Aperol Spritz. Ik voelde me stoer. Natuurlijk vond ik het ergens ook spannend, maar toen ik eenmaal binnen was en de eerste klanken van Girl Gone Wild hoorde, was ik verkocht. Het goede meisje ging wild. De hele avond draaiden ze Madonna. Er waren mensen verkleed als haar en ik was zeker niet de enige die een Madonna-shirt droeg. Ik danste met knappe mannen en stopte bij de echte leukerds het telefoonnummer van een goede vriend in hun achterzak. Ongemerkt. Als een soort matchmaker. Tot op heden heeft helaas niemand hem geappt.

Ik sliep bij mijn familie in het hotel en had hen verteld dat ik na één drankje wel weer richting het hotel zou komen. Dat werden er vier. En zo’n vier uur nadat ik hen gedag had gezegd, stond ik enigszins dronken op de deur van mama’s kamer te kloppen. Ik was trots op mezelf. Ik had mijn eigen Blond Ambition Tour volbracht.

De volgende dag, geheel katerloos, lunchten mama, Dustian, Putri en ik in Giardini Margherita. We speelden een spelletje in de zon. Daarna was het tijd om richting het vliegveld te gaan. Het werd nog een klein beetje spannend, want bij de taxicentrale was het topdrukte. Uiteindelijk stalen we andermans rit en waren we ruim op tijd. Een dikke knuffel later, liet ik hun achter in de rij voor de douane en stapte ik in een andere taxi richting mijn rustige dorpje. Ruim op tijd om op z’n Italiaans Pasen te vieren.

Ciao,

Shawney

❤️🇮🇹

3 gedachten over “Buona Pasqua”

  1. Geweldig weer Shawney… Echt top dat je in je uppie toch naar dat Madonna feestje bent geweest en je herrlijk hebt kunnen vermaken… En wat fijn dat Mama.. Justin en je schoonzusje met de Pasen een weekendje bij je waren… Nog Gefeliciteerd met Justin… Het doet me goed te lezen dat je stiekrmaan sterker wordt en.ondanks je er af en toe een moeilijke dag tussen hebt ga je met kleine stapjes de goeie kant op… Sjapo Shawney… Geniet van Italy… Je oppaskids… De Italiaanse zon en het heerlijke eten… Xxx Cisca

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *