Geland

Daar zit ik dan, aan de Italiaanse eettafel. Terug van een wandeling door Castel Maggiore. Straks krijg ik van mijn tijdelijke surrogaatmoeder een rondleiding, maar ik wil dingen graag zelf doen. Dus ben ik gaan lopen. Door straatjes die ik niet ken, langs de kerk van een God waar ik niet in geloof. Onderweg zag ik een oude meneer zijn tuintje harken. Hij lachte met zijn tandeloze mond en riep iets dat ik niet verstond. Vrolijk zei ik goedemiddag en hij zwaaide.  Alsof het nooit anders is geweest. Het weer is best nog winters, maar het voelt stiekem als een begin van de lente. Aan het eind van de straat is een veld, en als ik nog verder kijk, zie ik wat bergen. Rust, reinheid en regelmaat. Ik heb altijd een hekel gehad aan deze uitspraak, maar ik gedij er wel lekker op. Af en toe een auto, maar het is verder zo stil buiten. De stilte buiten, zorgt ook voor stilte in mijn hoofd. En dat is geloof ik precies wat ik nodig heb.

In de verte zag ik een kleine speeltuin. Ik ben op de schommel gaan zitten en luisterde naar een Jazzy afspeellijst , gemaakt door de vrouw waar ik verliefd op ben. Ik schommelde. Heen en weer. Hoog, hard en met de kans om keihard naar beneden te kletteren. Maar ik viel niet. Ik zweefde. ‘Fly me to the moon,’ zong Sinatra door mijn koptelefoon. En plotseling besefte ik mij iets heel belangrijks. Ik voelde me gelukkig.

Ik ben er nog lang niet hoor. En ik ben mij er ten zeerste van bewust dat Meneer Depressie heus niet voor altijd aan de wandel is met zijn bananen. Maar voor nu valt deze stap mij honderd procent mee. Ze zeggen altijd allemaal dat alles wel weer goedkomt. Ik wist wel dat ze gelijk hadden. Ik voelde het alleen niet. Maar nu denk ik terug aan hoe ik mij ook heb gevoeld. Het komt goed. Het is goed.

Ciao,

Shawney

2 gedachten over “Geland

  1. Cisca schreef:

    Lieve Shawney.. wat een heerlijkheid te lezen dat je nu al geniet van de rust om je heen…
    Jouw manier van het verwoorden van jouw gevoel en 1e ervaring met Italy geeft mij een glimlach op mijn gezicht…
    Jij komt er wel Shawney…

    Ik ben Trots op Je…

    Ps. Die schommel…
    Die moet je elke dag een x
    schommelen…
    Het gevoel van zweven zal je
    met beide benen op de grond
    houden…

    Fijne avond Shawney

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *