Bijna vakantie

Dan noem je je laatstgeschreven blog ‘Terug van weggeweest’ en schrijf je vervolgens twee hele maanden lang niks meer. Na mezelf even op de vingers te hebben getikt, toch weer even een update.

Ik ben al best een tijdje terug in Nederland en heb achteraf gezien langer de tijd nodig gehad om te acclimatiseren dan ik van tevoren had bedacht. Toegegeven: ik ben denk ik nog steeds een beetje aan het bijkomen van mijn Italiaanse avontuur.

Soms mis ik het, het niks hoeven, de grote zonnige tuin, de veel lekkerdere koffie, het uitslapen, het temperamentvolle gezin, de kindjes die mij leuker vonden dan ze wilden toegeven en de avondvullende diners.

Na mijn thuiskomst ben ik direct weer aan het werk gegaan. Ik ben teruggegaan naar de werkplek waar ik al werkte voor ik wegging en misschien is dat niet zo’n heel goed idee gebleken. Ik ben stapelgek op mijn cliënten en collega’s, maar ik was een klein beetje vergeten hoe ongelukkig ik was voor ik naar Bologna ging. Nu ik terug ben, word ik daar weer mee geconfronteerd. Want ik ben veranderd, ik ben gegroeid, maar daar is alles nog deprimerend hetzelfde.

Ik ben druk aan het solliciteren. Ik wil door, verder, dieper en uitdagender. Mijn huidige sollicitatieprocedure is nog in volle gang, maar uitkijken naar nieuwe dingen voelt heel erg goed. Hoe het allemaal ook loopt, ik geloof weer dat er kansen liggen voor mij.

Na deze week heb ik twee weken vakantie en ik kan echt niet wachten. Ik heb voor deze vakantie een zeer tropische bestemming uitgekozen: het pittoreske Dalfsen is deze nazomer the place to be! Ik hoef niet te vliegen (halleluja), mijn vriendinnetje woont daar (hell yes!), de geur van boerderij is best te pruimen (boerderie voor intimi) en twee weken druk Amsterdam achter mij laten, is meer dan prima! (Daaaaag uitvallende metro’s, domme toeristen en uitlaatgassen!)

Ergens voel ik me schuldig als ik zeg dat ik eraan toe ben, want heb ik niet net vijf maanden vakantie gehad? Als ik er langer over nadenk, neemt mijn schuldgevoel af. Bologna was enerzijds rustgevend en relaxed, maar vakantie was het zeker niet. Ik heb denk ik nog nooit zo hard gewerkt als in die vijf maanden.

Ik heb een tijd geen blogs geschreven, maar het papier is niet geheel onbeschreven gebleven: ik ben bezig met mijn tweede boek. Althans, ik doe mijn best: regelmatig steekt het writersblock zijn kop op. Maar ik moet leren geduldiger te zijn. Inspiratie komt vanzelf en is te vinden in de meest onverwachte momenten.

Ik ben met vlagen intens gelukkig, het grootste deel van de tijd ben ik tevreden, soms komt Mr. Blues even kijken en weet ik het allemaal even niet meer. Maar al met al ben ik denk ik meer mezelf dan ooit tevoren. Tot schrijfs!

Ciao,

Shawney

🇮🇹❤️🇳🇱

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *